Gile-mard | Hassan Rajab Nejad's online diary گيله‌مرد | يادداشت‌های حسن رجب‌نژاد

June 26, 2002

امان از دوغ ليلى ماستش

امان از دوغ ليلى
ماستش كم بود ، آبش خيلى ...!!

يك آقاى شاعرى ، قصيده ى بالا بلندى در مدح يكى از پادشاهان سرود و يك روز كه سلطان السلاطين بار عام داشت ، قصيده اش را براى شاه خواند .
شاه كه از اين قصيده خيلى خوشش آمده بود خزانه دار باشى را به حضور خواست و فرمود كه به اندازه ى وزن شاعر به او طلا بدهند !
آقاى خزانه دار باشى تعظيم غرايى كرد و دست آقاى شاعر را گرفت و عقب عقب از مجلس شاه بيرون رفت .
آقاى شاعر باشى به حساب اينكه همين حالا او را روى ترازو خواهند نشاند و هموزنش طلا به او خواهند داد توى آسمانها سير ميكرد ، اما آقاى خزانه دارباشى نگاهى به ريخت و قيافه ى آقاى شاعر باشى انداخت و گفت : برو فردا بيا ....!!
آقاى شاعر باشى به مصداق اينكه ميگويند كلام الملوك ملوك الكلام ، در آمد كه : آقا .... اوامر مطاع همايونى چنين شرفصدور يافت كه ...
آقاى خزانه دار باشى پريد وسط حرفش و گفت : انگار به بچه ى يتيم رو بدهى ادعاى ارث و ميراث ميكند ! گفتم برو فردا بيا .....

آقاى شاعر باشى دم مباركش را گذاشت روى كولش و رفت خانه اش .. فردا صبح اول وقت آمد به دربار ، اما قاپوچى باشى ها و يوز باشى ها و مين باشى ها نگذاشتند كه پايش به دربار برسد ! پس فردا و پسين فردا و پس پسين فردا هم رفت اما دستش به خزانه دار باشى نرسيد . ناچار روزى از روز هاى خدا ، كه سلطان السلاطين هوس شكار كرده بود و با كبكبه و دبدبه و علم و كتل راهى كوه و دشت و دمن بود ، آقاى شاعر باشى جلوى كالسكه ى همايونى را گرفت و عريضه اى تقديم شاه كرد و از اينكه او را به دربار راه نداده و صله ى ملوكانه را هم به او نداده اند ناله و ندبه سر داد .
آقاى سلطان السلاطين نيشخندى زد و گفت :
-- ببين عمو جان ! آن روز شما چيزى گفتى ما خوشمان آمد ، ما هم چيزى گفتيم كه شما خوش تان بيايد ...... .

اين داستان را داشته باشيد تا داستان ديگرى را برايتان تعريف كنم تا ببينيم كه چه رابطه اى است بين اين دو تا داستان .

يادش به خير ، ما يك خان دايى داشتيم كه بهش ميگفتيم دايى مم رضا ، اين دايى مم رضا در جوانى هايش يك ارث و ميراث كلان بهش رسيده بود و ظرف ده پانزده سال چنان دخلى از آنها در آورده بود كه در چهل سالگى به خاك سياه نشسته بود و همه ى دارايى اش به هزار تومان نميرسيد .
دايى مم رضا ، از بس غصه ى باغها و خانه ها و مزارع از دست رفته را خورده بود در سن چهل و چند سالگى سكته ى مغزى كرد و خلاص ...

يادم ميآيد تازه داشت سبيلم مثل خط نازكى روى لبم سبز ميشد كه دايى مم رضا چند قرانى به من ميداد و ميگفت : برو برايم سيگار بخر . من هم ميرفتم سر گذر برايش سيگار هماى بدون فيلتر مى خريدم و تا به خانه برسم يكى دو تايش را كش ميرفتم تا بعدا دزدكى با رفقايم دودش كنم !!

اين دايى مم رضا ، آدم اهل دل با صفايى بود ، اگر چه آس و پاس شده بود و آهى در بساط نداشت ، اما در گشاده دستى بى همتا بود . از دروغ و دغل بد جورى بدش ميآمد ، مخلص آدم هاى رو راست و اهل دل بود ، همينكه ميديد يكى دارد خالى بندى ميكند و پرت و پلا ميگويد ، نيشخندى ميزد و ميگفت : امان از دوغ ليلى .. ماستش كم بود آبش خيلى ...

زمانى كه من توى دانشگاه تبريز درس مى خواندم ، دايى مم رضا آمده بود ديدن من وچند روزى مهمان من بود ، با هم خيلى حال ميكرديم ، عرق خور قهارى بود ، من دو سه پياله باهاش ميزدم و كله پا ميشدم ، اما دايى مم رضا لا كردار ، تا ته ى يك بطر ويسكى را بالا نمى آورد آب از آب تكان نمي خورد !!
يك روز همراه من آمد به تلويزيون ، بردمش استوديو ها را نشانش دادم ، با رفيقانم ناهار خورديم ، غروب كه شد توى كافه ترياى تلويزيون نشسته بوديم و سيگار دود ميكرديم ، دو سه تا از همكارانم هم دور ميز نشسته بودند ، تلويزيون داشت اخبار پخش ميكرد ، و آن اعليزحمت رحمتى ،انگشتش را كرده بود توى جيب جليقه ى ضد گلوله اش و داشت از دروازه هاى تمدن بزرگ و انقلاب سفيد و ارتجاع سرخ و سياه و اينجور چيز ها صحبت ميكرد . وقتى صحبتش تمام شد خان دايى نه گذاشت و نه بر داشت و در آمد كه : امان از دوغ ليلى ، ماستش كم بود آبش خيلى ..!!

حالا چرا ياد دايى مم رضا افتادم ؟ راستش دو سه روز پيش داشتم سخنان آقاى خاتمى رييس جمهورى اسلامى در اجتماع مردم اردبيل را روى صفحه ى كامپيوتر مى خواندم .وقتى آقاى رييس جمهور با آنچنان آب و تابى از حرمت انسانى و جامعه اى سرشار از مدنيت و كرامت و آزادى صحبت كرد يكباره تصوير دايى مم رضا به ذهنم آمد و بى اختيار گفتم : امان از دوغ ليلى .....ماستش كم بود آبش خيلى ...

خودمانيم ها ! انگار اين آقاى رييس جمهور حرف هاى خوب خوب ميزند كه ما خوش مان بيايد ، حيف كه ما حرف هاى خوب خوب بلد نيستيم تا ايشان خوششان بيايد !!

نوشته شده توسط گیله مرد در 10:03 PM

نظرات