« |Main| بسيار سفر بايد تا پخته شود خامی .....»

ياد داشت های سفر به اسپانيا و فرانسه (7)

** دوشنبه 20 فوريه :

ديشب تا نزديکی های صبح نتوانستم بخوابم . از زور ناچاری دو ساعتی تلويزيون CNN دو ساعتی تلويزيون بی بی سی ؛ دو ساعتی تلويزيون دويچه وله ؛ و مدتی هم تلويزيون های اسپانيايی را نگاه کردم تا خوابم ببرد . حوالی صبح بود که خواب مان برد ؛ اما ساعت 9 صبح بچه ها مرا از خواب بيدار کردند تا به خريد برويم . من از خريد کردن بيزارم . حوصله گشت و گذار در فروشگاهها را ندارم ؛ اما مهرنوش و فرنوش واله و شيدای خريد کردن هستند . وقتيکه غروبها خسته و مانده از گشت و گذار های روزانه به هتل مان بر ميگشتيم من در هتل ميماندم و آنها به خريد ميرفتند و پس از يکی دو ساعت با شش هفت تا ساک پلاستيکی بر ميگشتند .
امروز يکی از همکاران فرنوش از باسک به ديدن ما آمده است . طفلکی از باسک سوار هواپيما شده است و به بارسلونا آمده است تا ما را ببيند . آدم بسيار مهربان و تحصيلکرده ای است . همسرش هم دکترای روانشناسی دارد . قبلا با همسرش سفری به ايران داشته است و خاطرات شيرينی از ايران با خودش آورده است .
با هم ناهاری می خوريم و جايتان خالی دمی به خمره ميزنيم و عصرش به ديدن موزه پيکاسو و کليسای عظيم کاتدرال ميرويم که يادگاری است از سده های پيشين و پر از مجسمه ها و شمايل ها و قبر ها و تصوير ها ...... و من نميدانم چرا از هيچ کليسايی و معبدی خوشم نمی آيد . بوی مرگ و شکنجه ميدهند . مرا بياد کاردينال ها و اسقف های آدمخوار و آدمکش می اندازند . من اگرچه مسحور معماری شگفت انگيز کليسا ها ميشوم اما انگار در هر گوشه کليسايی انسانی را می بينم که به دار مجازات آويخته شده است و من صدای ضجه های درد انگيز برونو و بسياری ديگر از خرد ورزان را از لای جرز های کليسا ها می شنوم و بهمين خاطر است که هيچ کليسايی شوقی در من بر نمی انگيزد .....

همکار فرنوش آقای INIGO يک کوهنورد حرفه ای است و نوروز گذشته به ايران رفته بود تا از طريق کوههای الموت به رامسر و لاهيجان برود . داستان های شيرينی از ايران تعريف ميکرد .

آقای INIGOدر سفر به ايران ؛ به رشت و لاهيجان و ماسوله و رامسر هم رفته بود و خانه پدری ام را در لاهيجان -که اکنون ديگر نه پدری در آن است و نه مادری - ديده بود و خاطرات شيرينی از شيطان کوه لاهيجان داشت .

شب که ميشود آقای INIGO سوار هواپيما ميشود و به باسک بر ميگردد و ما به هتل مان ميآييم و از گذشته هايی صحبت می کنيم که چيزی جز يادهايی محو و کدر از آن در ذهن من نمانده است .

آقای INIGO يکی از آن ناسيوناليست های دو آتشه باسک هست که به آنها " جدايی طلبان باسک " ميگويند و سالهاست که علم استقلال و جدايی بر افراشته اند و عده زيادی را هم قربانی کرده اند .

اجازه بدهيد يک موضوع خنده داری را هم برای تان تعريف کنم و بروم بخوابم .
آقای INIGO ميگفت : ما قبل از اينکه به قزوين برويم خيلی ها به ما توصيه ميکردند اگر در قزوين پول تان روی زمين افتاد مبادا خم بشويد ها !!!!!