« |Main| »

کريسمس در هاوايی ....

چند روز پيش ؛ رفيق جان جانی مان تلفن کرد و گفت : آقای گيله مرد !با هاوايی چطوری ؟؟!
گفتيم : منظور جنابعالی را نمی فهميم .ميشود شير فهم مان بفرماييد که منظورتان چيست ؟
گفت : منظور مان اين است که حاضريد در ايام کريسمس ؛در هاوايی مهمان مان باشيد ؟؟
عرض کرديم : اگر چه از قديم گفته اند :
به رندان می ناب و معشوق مست
خدا ميرساند ز هر جا که هست
اما ؛ شکم گشنه و تق تق پاشنه ؟؟ مگر جنابعالی نميدانيد که ما همين دو سه ماه پيش ؛ هفت هشت روزی در هاوايی بوده ايم و حالا هم آبم است و گابم است و نوبت آسيابم است ؟؟

گفتند : اما و مما نداريم ؛ ميآيی يا نه ؟؟
گفتيم : قربان !اين روزها وضع بيزنس مان قمر در عقرب است .فی الواقع حصيريم و ممد نصير ! از مال پس ايم و از جان عاصی .قاشق نداريم که آش مان را بخوريم ! هاوايی رفتن مان کجا بود ؟؟

گفتند : يعنی ميفرماييد هاوايی نميآييد ؟؟
گفتيم : قربانتان برويم ! اين روز ها ما لنگان لنگان داريم خودکشان ميکنيم بلکه بتوانيم خرج اجاره و بيمه و برق و آب و گاز و تلفن و حق البوق عمو سام را راست و ريست بکنيم . ديگر برای مان رمقی نمانده که بتوانيم به هاوايی بياييم و چند هزار دلاری به بدهی هايمان اضافه بشود مخصوصا اينکه همين يکی دو هفته پيش از سفر پاريس و دبی بر گشته ايم و چنان مفلس فی امان الله ايم که عنکبوت توی جيب هايمان تار تنيده !!

رفيق نازنين مان که بيش از هر تنابنده ای از حال و روزگار مان با خبر است ؛ نه قسم حضرت عباس مان را باور کرد و نه باجی خيرم ده بازی کردن مان را !..... و دست آخر کلی هم ليچار بارمان کرد و فرمود : اگر ميخواهی شب کريسمس در هاوايی باشی ؛ فردا خبرمان کن تا بليط بگيريم .

شب که شد ما رفتيم خانه تا بلکه کپه مرگ مان را بگذاريم . از اول شب تا کله سحر ؛ همه اش خواب هاوايی ميديديم .هر چند کسی با خواب ديدن آبستن نمی شود اما ما خواب ميديديم که توی اقيانوس سرگرم شنا کردن ايم و داريم با نهنگ ها و کوسه ها و لاک پشت ها و نميدانم هزار تا جانور ديگر مسابقه شنا ميدهيم .
خواب ميديديم که در ساحل دريا نشسته ايم و داريم نرمک نرمک آبجو می خوريم و به تماشای پريرويان سر گرميم وداريم به ريش دنيا و ما فيها می خنديم !! بيخود نيست که از قديم نديما گفته اند آدم کون برهنه کرباس دو لا پهنا خواب می بيند ؛ يا اينکه مرغ گشنه خواب ارزن می بيند !!؟؟

صبح که شد ؛ ديديم حال و حوصله کار کردن نداريم .همه اش در حال و هوای هاوايی بوديم !!به خودمان گفتيم : اگر چه هشت مان گروی نه مان است اما اگر به اين سفر چند روزه نرويم ؛ نه آفتاب از اين گرمتر ميشود نه قنبر از اين سياه تر !!با پا راه بروی کفش ات پاره ميشود ؛ با سر کلاهت ! مگر نگفته اند خدا کوه را می بيند برف اش را ميفرستد ؟؟ گور پدر مال دنيا !حيف مان نيست که در اين ايام کريسمس برويم مزارع لخت و عور را گز بکنيم يا توی فروشگاه مان بنشينيم و چندر غازمان را بشماريم و با اين کون نشور های ينگه دنيايی سر و کله بزنيم ؟؟ خدا سرما را قد بالا پوش آدم ميدهد آقای گيله مرد !! اين بود که به رفيق مان زنگ زديم و گفتيم :
آقا ! اين هم اندر عاشقی بالای غم های دگر !!ما حاضر يراق ايم و آماده سفر .....بليط گرفتی ؟؟

.... و حالا ؛ فردا صبح ؛ جای تان خالی ؛ به هاوايی پرواز می کنيم ؛ شب يلدا و شب کريسمس در هاوايی خواهيم بود و از جانب شما نايب الزياره ...
اگر مجال و فرصتی هم بود ياد داشت هايی خواهيم نوشت و منباب سوغاتی تقديم تان خواهيم کرد .
کريسمس و سال نو بر همه شما مبارک .