«گيله مرد در مکزيک .... |Main| چه می خوانيد ......؟؟»

يادش بخير ! عمران صلاحی ؛ شاعر و طنز پرداز معروف ؛ هر وقت گذارش به تبريز می افتاد ؛ ميآمد راديو سراغ ما و يکی دو ساعتی با بچه ها ميگفتيم و می شنيديم و می خنديديم .
آنوقت ها من برنامه های بامدادی راديو تبريز را می نوشتم و در دانشگاه هم درس می خواندم .
يادم ميآيد يک بار در يکی از برنامه های راديويی که بصورت زنده پخش ميشد و من سر دبيرش بودم ؛ شعر معروف " من بچه جواديه ام " را خواندم . هنوز سه چهار دقيقه نگذشته بود که ديديم رييس راديو نفس نفس زنان و عرق ريزان و ترسان و لرزان به استوديو آمد و يقه مان را گرفت که : مرد حسابی ! حالا جواب ساواک را چه بايد بدهی ؟؟ ( بعد از انقلاب همين آقای رييس راديو ريش و پشمی گذاشت و شد يک حزب اللهی دو آتشه و شنيدم که بعدها مدير کل تربيت بدنی آذربايجان شده است )
خلاصه آنکه آنروز آقايان ساواکيان گويا سرشان به کار های مهمتری گرم بود و آن شعر بو دار را نشنيده بودند و گرنه ممکن بود کارمان بيخ پيدا بکند و به داغ و درفش بکشد . بگذريم.

حالا يکسالی است که عمران صلاحی زير خاک خوابيده است و جای خالی اش در عرصه طنز ايران بخوبی به چشم می خورد .

چند وقت پيش ؛ يکی از دوستانم که از سفر ايران بر گشته بود يکی از کتاب های عمران را برای من هديه آورد . اسم کتاب هست " کمال تعجب " !!
من اين کتاب را خواندم و يک عالمه خنديدم . حالا چند نکته از آنرا برای تان نقل می کنم تا شما هم در خنده من شريک بشويد .

***صرفه جويی
- احمد شاملو ميگفت : نويسندگانی که دراز نويسی ميکنند ؛ مثل کسانی هستند که جلوی آيينه دارند اصلاح ميکنند و شير آب را هم باز گذاشته اند !

** باز هم صرفه جويی
-محمد قاضی - مترجم معروف - وقتی زنش فوت کرد ؛ خواهر زنش را گرفت .
از او پرسيدند : چرا اينکار را کردی ؟
گفت : برای صرفه جويی در مادر زن !!

**-سلمانی ..

پرويز شاپور ميگفت : سلمانی محل ؛ درست وسط خيابان با من احوالپرسی ميکند . او می خواهد من حواسم پرت بشود و زير ماشين بروم چون چهل سال است سلمانی نرفته ام و بازارش را کساد کرده ام !!

**- پير و جوان

- احمد رضا احمدی ميگفت :وقتيکه ماجوان بوديم پير ها را تحويل ميگرفتند .حالا که ما پا به سن گذاشته ايم ؛ جوان ها را تحويل ميگيرند . پس کی نوبت ما ميرسد ؟؟

**-حسين منزوی ميگفت : تبريزی ها شهريار را " شهريار " کردند ؛ همشهری های من هم مرا " منزوی " کردند

**- محمد علی فرزانه - اديب و مترجم و محقق آذربايجانی - زمانی که انتشاراتی داشت ؛ ميگفت : يک روز مامورانی آمدند دوره های تاريخ طبری را از کتابفروشی ما جمع کردند و بردند . بعد از دو ساعت کتاب ها را پس آوردند و گفتند : " می بخشيد ! ما فکر کرديم کتاب های احسان طبری است "!!

**- جمله سازی ...

يک شب ؛ پيش احمد شاملو بودم . گفتم : به شخصی گفتند با " مترو " جمله بساز .گفت : حسن برو مترو بيار !
شاملو گفت : به شخصی هم گفتند با شاملو جمله بساز . گفت : امشب شام لو بيا داريم !!

** -مشورت ....

در مجلس شورای ملی زمان شاه ؛ روی ديوار ؛ تابلويی بود با اين عبارت : " و شاورهم فی الامر " . يعنی در کار ها مشورت کنيد .
پرويز شاپور ميگفت : آن زمان تابلو را بر داشتند و بجايش اين تابلو را گذاشتند : " و شاور هم فی حسب الامر " ! يعنی در کار ها ؛ طبق فرموده مشورت کنيد !!

**- خنده ...

محمد مختاری ميگفت : در خيابانی چادر زده بودند و کتاب ميفروختند .
کتاب" حليه المتقين " را بر داشتم که بخرم .
کتابفروش نگاهی به قيافه ام کرد و گفت : بگذار سر جاش !
پرسيدم : مگر فروشی نيست؟؟
گفت : چرا ؛ فروشی است ؛ اما به شما نمی فروشم !
پرسيدم " چرا ؟؟
گفت : برای اينکه شما می خواهيد بخوانيد و بخنديد !!

**- بخشش ...

در خيابان نادری ؛ کافه ای بود به نام " فرما " که پاتوق اهل قلم بود .
يک شب شاعر معروفی وارد کافه ميشود و شاعر معروف ديگری را آنجا می بيند .
شاعر معروف اول ميگويد : من همين حالا به هفتاد تومن پول احتياج دارم !
شاعر معروف دوم ميگويد : من پولم کجا بود ؟ اينجا هم نسيه می خورم .چوب خطم هم پيش موسيو پر شده !
شاعر معروف اول ميرود و بعد از يک ربع بر ميگردد وسی تومان همراه با يک خودکار به شاعر دوم ميدهد .
شاعر معروف دوم تعجب ميکند و ميگويد : تو که حالا از من پول ميخواستی پس اين پول چيست که بمن ميدهی ؟؟
شاعر معروف اول گفت : ديدم کت جنابعالی از گل ميخ آويزان است ؛ بردم فروختم صد تومان ؛ هفتاد تومنش را بر داشتم ؛ اين سی تومن هم بقيه اش هست ! اين خودکار هم توی جيب ات بود .
اسم اين دو شاعر معروف را هم می توانيد بعدا از راقم اين سطور بپرسيد